اقتصاد دانشگاه علامه تحویل داده ام ولی بعد از تشکیل دو جلسه هنوز بحثی از پروپوزال من به میان نیامده است. جالب اینجاست که بعد از تشکیل هر جلسه باید دوهفته دیگر صبر کنی تا این جلسه دوباره تشکیل شود . امروز به فردی که هماهنگ کننده این جلسات است مراجعه کردم و ازش در مورد علت تاخیرهای پی درپی پرسیدم . به من گفت هنوز آقایان مدیران محترم گروهها اقدام به بررسی پروپوزال نکرده اند . وتا آنها اظهار نظر نکنند موضوع همچنان بلاتکلیف باقی خواهد ماند . این مساله خیلی من و امثال من رو عذاب می دهد . نکته مهم این است که وقتی این اساتید محترم در مورد موانع توسعه صحبت می کنند ناکارآیی دستگاههای دولتی را به سر دولت بد بخت می کوبند ولی نوبت به خودشان که می رسد از یک کارمند معمولی هم بدتر عمل می کنند.در هر حال بلا تکلیفی من وامثال من چندین اثر می تواند داشته باشد اول برروی خود من . انگیزه های تلاش علمی به شدت سرکوب شده وبخش بیشتری از انرژی من صرف این امور نامربوط به خودم می شود و از ادامه راه دلسرد می شود. دومین اثر بر روند امور و هرج ومرج در تصمیم گیری ها دارد.تحصیل در دانشگاههای ایران بویژه در دوره های تکمیلی واتمام آن مستلزم عبور از یک کانالی بنام «کانال حقارت»(به نقل از دکتر مالجو) است.